Melekler gelince ben de gidicem
Hiç görmediğim yerlere
Mesela gezegenlere
Melekler sevinde ben de sevicem
Hiç sevmediğim şeyleri
Mesela sürüngenleri
Melekler gülünce ben de gülücem
Hiç gülmediğim şeylere
Mesela kurabiyelere
Melekler ölünce ben de ölücem
Hiç ölmediğim şeylere
Mesela kum tepelerine
Melekler doğunca ben de doğucam
Hiç doğmadığım annelerde
Mesela bütün renklerde
Melekler büyüyünce ben de büyüycem
Hiç büyümediğim büyülerde
Mesela küçüklüğümüzde
Melekler uyuyunca ben de uyuycam
Sonra uyanıcaz uyku olucaz
Melekler ağlayınca ben de ağlıycam
Sonra akıcaz akıntı olucaz
Melekler uçunca ben de uçucam
Sonra kaybolucaz… ay olucaz
Olucaz… lucaz… ucaz… caz… az… zzzz
Yine uçucam, uyuycam, uyanıcam hep ağlıycam
Yine doğucam, batıcam ama hiç olmıycam
Hiç bir yere konmıycam
Melekler gidince ben de gidicem
Yeniden başlıycam
Kendimi seçebilicem, beni sana verebilicem
Melekler gidince…

Yelkenler geçer ak denizlerden
Maviler büyür
Derin düşlerimde, yerin diplerinde
Bir kuş uçar yele
Masallarım biter
Titretir tenimi gecenin ayazı
Şarkımın melekleri
Korurlar yatağımı, öper yanağımı
Bir kuş konar yele
Masallarım biter
Ölümdür var eden gözü yaşlı aşıkları
Yıkanır dualar
Tanrı verir oyunları
Gülerek bakarlar başım döner ağlarlar
Oyuncular
Hikayem karadır saçlarından düşer
Düşlerin ressamı hep, mavileri seçer
Göğün limanında
Bir kuş ölür yele
Masallarım biter

Kuşlar içimden bir de dışımdan
Yani tarihten gelen alışkanlıktan
Uçtular hep uçtular
Aşklar elimden bir de dilimdin
Yani yürekten gelen ateşlerden
Doldular hep doldular
Düşler ateşten bir de güneşten
Yani kaderden gelen öykülerden
Kaçtılar hep kaçtılar
Güller ölümden bir de dirimden
Yani doğuştan gelen güzellikten
Korktular hep korktular
Düşler düşlükler bir de düşkünlükler
İçimden dışıma akan cennetlikler
Kuşlara gönülden aşık oldular
Kanatlar açıldı
Ateşler yakıldı
Uçan gökyüzüne şekerden takılar takıldı
Öfkeler duruldu
Öyküler yoruldu
Uyuyan kraliçem düşünde vuruldu
Cennetlik oldu

Döküldü dünden kalan küller
Gecenin yeldeğirmeni kollarımdan
Ayrıntılar bir bir şekillendi
Renk verdi kırılan gülbebekler

Yol aldı gençliğim
Dağlara kar oldu
Uçtu uçtu dünya kuş oldu

Bulutlarda kaldı ak şarkılar
Gönlüme düşkün oldu yar
Düşlerde büyüdü gülbahar
Yaşlandı uykum aştı dört duvar

Yola aldı gençliğim
Kalplere gün doğdu<
Uçtu uçtu çiçek kelebek oldu

Düş Sokağı Sakinleri – Kopunca Birbirimizden

Albüm Adı : Düş Sokağı

Kıpırtısız bir deniz upuzun bir gece
Hangisi daha derin bu bilmece
Şu yıldız bir gemi
Bak bu ay ne sessiz
Hangimiz daha deli bu gece
Kopunca birbirimizden ve herşeyden farkedemedik
Sen duvarlar ördün
Bak ben çözüldüm
Bizler mi değiştik bu bilmece
Bu ellerin senin şu güneş ne uzak
Hangimiz daha biziz bu rolde
Kopunca birbirimizden ve herşeyden farkedemedik
Ben bir şarkı yazdım
Bir kuş havalandı
Sen türkü söyledim bu gece
Kopunca birbirimizden ve herşeyden

Dünümden bugüne kalan
sadece bir kış
Zaman öyle zor ki yanımda ol sen
Girdiğim kavgalar baktığım aynalar
Neden hiç büyümez içimde çocuklar
Yanımda ol ki gücüm çoğalsın
Yanımda ol ki sesim dağılsın
Sözünden içime kalan geceyi örttüm
Çünkü ardımda gezen takvimler vardı
Bilemedim yaşanan hangimizin düşü
Şimdi dudaklarında kurumuş gül tadı
Yanımda ol ki gücüm çoğalsın
Yanımda ol ki sesim dağılsın
Zaman öyle uzak ki

Bağışlayın beni sevdalarım
Kendimi parçalara (ahh!) ayıramadım
Alın gidin korkularımı
Saçlarımı ellerinizle okşayın
Hiç bir ayrılık yeniden yeniden yaratmıyor artık beni
Alın gidin korkularımı
Saçlarımı ellerinizle okşayın
Ve bütün ayrılıklar sabah olunca alıyor nefesimi

Kanrevan içindeyim
Gönlümün derdindeyim
Yerlerin dibindeyim
Kurtar ne olur, ne olur
Kanrevan içindeyim
Yarimin peşindeyim
Cennetin izindeyim
Kurtar ne olur

Aşk ağır yükler bindirdi
Küçülen omuzlarıma
Kalplerinizden kaçtım hep
Varıp gittim en karanlıklara
Yağmur ıslak mazeretler yükledi büyüyen yangınıma
Cehennemden düştüm hep
Beni hiç görmediler
Yağmur ıslak mazeretler yükledi büyüyen yangınıma
Seviştim ve yoruldum
Varıp gittim en yalnızlıklara

Kanrevan içindeyim
Gönlümün derdindeyim
Yerlerin dibindeyim
Kurtar ne olur
Kanrevan içindeyim
Yarimin peşindeyim
Cennetin izindeyim
Kurtar ne olur

Düşlerdir yollarımı ak gelinliğe giydiren
Büyüler dünyamı yakar zehirleyen dansların
Kuytulara bırakılır hep yaşlanan İstanbul aşklarım..

Konuşan vapurlara bindir beni,
Denize örtünecek gözlerim..
Aşk ve acı giysiler denli karmaşık
Şarkılarım geliyor kulaklarıma
Renk renk açılmış dükkanlardan
Bir Beyoğlu sabahı…

Öpüş benimle kraliçem,
Ateşlerinden geçir,
Canımı yak ve uçur beni büyülü ellerinden
Tenimde eriyor güneş boyalı dudaklar gibi;
Çünkü ağlıyor İstanbul akşamlarım…

Çiçeklerdir uykularımı mavi denizlerde serinleten
Hüzünler dünyamı yıkar dikenli dokunuşların
Galata’nın ışıkları indirir perdelerini uyuyan geceye

Göz yaşlarım gülümsüyor tıkanan karanlıklarda
Yaşlı Kız Kulesi üzümlerini döküyor sepetinden..
Sevgiliye kıvrılıyor kalbimin oynayışları
Şaşırıyor adreslerim kafelerin kalabalığından…

Öpüş benimle kraliçem,
Ateşlerinden geçir,
Canımı yak ve uçur beni büyülü ellerinden
Tenimde eriyor güneş boyalı dudaklar gibi;
Çünkü ağlıyor İstanbul akşamlarım…

Gece indi yine alevlenen büyülere
Uyuyan güzel aç kalbimi vurdu
Inanmadim hiç akip giden asklara
Gel gör ki beni sarkilarimda vurdu

Anilar çogalttim mitolojik hikayeler gibi
Tanrim bana yeni hüzünler kurdu
Acilar biriktirdim kurumayan çiçeklerde
Tanrim bana hep yeni yüzler sundu

Aklimi yitirdim bir dolunay zamani
Tasli denli agir
Üzerime yagdi hazan yagmurlari
Uzaktaki güzel girdi karanlik odamdan içeriye
Oysa uykudaydim daha bir düs gelip beni avuttu.

Acilar biriktirdim solmayan çiçeklerde
Tanrim bana hep yeni yüzler sundu
Anilar çogalttim mitolojik hikayeler gibi
Tanrim bana hep yeni hüzünler kurdu

Baharlara verdim üsüyen ellerimi
Bir avuç mavi dua için
Kavusma vaktidir artik birlesecek özlemler
Mahzenlere ittim aciyan çocuk kalbimi

Anilar çogalttim mitolojik hikayeler gibi
Tanrim bana hep yeni hüzünler kurdu
Acilar biriktirdim kurumayan çiçeklerde
Tanrim bana hep yeni yüzler sundu
Bütün zamanlarin duvarlari açtilar kapilarini
Ve ebedi mutlulugun sarkilarini ektiler
Uçurumlar asan kalplerimize…

Düş Sokağı Sakinleri – İkimize

Albüm Adı : Cennet

Başladığımız yerdeyiz ikimizde
Yolların ayrıldığı ve kaybolduğu
Akla kara gibiydik zaten
Yeni cevabı yok soruların
Bazen bulanık bir su bazen berrak gibi görünen
Bir dünyaydık yalnızca
Artık oyun oynamaya hiç mecalim yok
Yaradılışıma aykırıydı herşey
Gözyaşlarım beklerdi hep hep bir kenarda
Aynı başlangıçlar artık
Düşlerin ayrılıp kaybolduğu
Akla kara bir arada durmaz
Hüzün gelir sonra hayatımıza
Yalanlardı oysa bütün oyunlarımız
Hep mutlu gibi görünen
Büyümüş oyuncaklardık aslında
Artık uyku uyumaya hiç mecalim yok
Yaradılışıma aykırıydı herşey
Gözyaşlarım avuturdu beni hep bir kenarda
Farklarımız o kadar çok ki
Geceyi gündüz yapamam
Öyle büyük uçurumlar doğurdun ki
Geçecek bir köprü kuramam
Farlarımız o kadar çok ki
Gündüze gece katamam
Büyük uçurumlar doğurdun ki
Kanatlanıp uçamam….. “kanatlanıp uçamam”